| Mijn geheim |
Hoi, Zo\'n 2 jaar gelden rond deze tijd van het jaar, werd ik een klein beetje verliefd op iemand bij mij in de studentenflat. Het was een Canadeese uitwisselingstudent, hij was erg vrolijk en een levensgenieter, maar ook slim en aantrekkelijk. Ik denk dat we zo goed met elkaar op konden schieten omdat ik ook buitenlands ben en hier verhuisd ben toen ik 10 was en ik weet wat het is om in een ander land te wonen. Wij deden al veel samen en hadden al wat kleine flirt momenten. Maar na een maand had hij met een meisje had gezoend op school een gezamelijke vriendin van ons, zij had al een vriend (Ik heb ook al een relatie). Ik vond het briljant van haar en snapte het geheel, je moet je liefde laten zien en delen en leven! 2 avonden daarna zoende ik hem ook (heel even maar, verder gebeurde er niks). Een afscheid, voodat hij weer terug zou gaan naar zijn Canada. Ik huppelde rond voor enkele dagen. Ik was verliefd, hij ging terug naar zijn land. In het beggin belde we heel veel of stuurde elkaar berichten op internet. Hij hield me op de hoogte van alles en ik hem. We hadden afgesproken dat als ik de gevoelens zou blijven houden ik naar zijn land zou komen en we het daar verder uit zouden zoeken. Al heb ik hier een goed leven in Nederland, hij blijft in mijn hoofd zitten. Ik droom over hem, al 2 jaar lang. Het probleem is ook min of meer dat ik moslim ben en ik weet dat mijn huidige vriendje goed voor mij is omdat wij beiden de zelfde geloofsovertuigingen hebben en wij ook in onze realtie nog nooit grote problemen hebben gehad. Ik weet dat als ik bij hem blijf ik een goed leven heb en ik heb ook een goede baan in nederland. Het zou stom zijn om zoveelop te geven voor een verliefdheid... Stel dat ik mijn canadese vriend zou opzoeken in canada, zou mijn leven overhoop gaan, ik zou daar nieuw werk moeten zoeken en ik zou daar waarschijnlijk uiteidenlijk realtieproblemen krijgen omdat ik in dat land alleen hem zou kennen en naast de verleifddheid me toch alleen zou voelen. Nu vind ik het wel heel spannend en denk ik eigenlijk dagelijks aan hem. Hij belt me minder vaak en dat vind ik jammer want ik mag hem heel erg. Ik heb geen schuldgevoel tegen over mijn vriend het was echt een korte zoen en voor mij was het echt een afscheid omdat ik echte liefde vanuit mijn hart voel wilde ik hem dat laten zien. Ik wou dat hij wist dat ik zo vaak aan hem denk en dat hij mijn hart geraakt heeft. Ik wou dat hij begreep dat ik echt om hem geef maar dat het een onmogelijke liefde is omdat het mijn leven extreem zou compliceren omdat wij andere geloofsovertuigingen hebben en dat echt heel moeilijk is in mijn familie. Ik voel wel extreme liefde voor hem, maar momenteel kan ik er niks mee. Ik zou het willen zingen en mee sturen met de wind zodat hij het kan voelen. Ik zou hem willen laten zien dat hij mijn leven heeft veranderd door de mooie persoon die hij is (we hebben veel tijd doorgebracht omdat hij geen nederlands sprak en alleen engels en frans. Waardoor ik hem vaak moest helpen met belasting dingen enzo. Hij luisterde vaak naar mijn verhalen.) Dat was mijn geheim.
|
