Geheimen van Nederland

Ik blijf maar aan men ex denken, onze relatie was niet heel erg lang namelijk maar 8 maanden. Zij inm 23 en ik 22 het is inm 1 jaar uit ong. Ze was mijn eerste echte liefde en ze betekend enorm veel voor me. Ik houd heel erg veel van haar ondanks alles wat er gebeurt is en er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Er is niks gebeurt in de vorm van vreemdgaan of agressie maar we hadden de laatste tijd gewoon wat vaker ruzies en conflicten. Zij maakte het uit, ik was kappot gebroken en totaal van de pad af. In eerste instantie wilde ik geen vrienden proberen te blijven maar zij wel, uiteindelijk wilde ik haar natuurlijk blijven zien en we probeerde het. Alleen voor mij werkte het niet omdat ik nog steeds ziels verliefd op haar was. Na haar een paar weken los te laten niet meer bellen,smsen en mailen bracht ik haar spullen terug op een moment dat ik wist dat ze niet thuis was. Ze woont boven een makelaarskantoor en legde haar spullen op de trap met een briefje erbij. Die zelfde dag belde ze me op en ze vond het erg lief maar jammer dat ik het zo had gedaan dat we elkaar niet hoefde te zien. We moeste maar eens afspreken (zei ze) Uiteindelijk na een kort telefoongesprek besloten om de volgende dag af te spreken. We herhenigde want ze miste me en er was maar één iemand die ze leuk vond. Na ong een maand van leuke dingen doen, uiteten, uitgaan, sex, lunch, lieve ontbijtjes en stoeien kwam er weer een tegenslag. Ze had het enorm druk, kwam na een paar drukke dagen van een beurs. Ik wilde haar graag zien want het was een week geleden maar zij was ontzettend moe. Ik dramde denk ik een beetje door en stelde voor dat we ook gewoon een filmpje konden kijken ofzo. Hiermee was het weer \"Basta\" Ik begreep haar niet volgens haar en kon haar niet de ruimte geven, het was uit voor de 2e keer (over de telefoon). ik wilde mezelf zo niet laten behandelen en reed naar ha toe. Hier kreeg ik te horen dat ze me de ene keer wel leuk vond en dan weer niet, zo weer wel en zo weer niet. Ze twijffelde constant.

Hierna hebben we meerdere malen geprobeert vrienden te zijn maar telkens gebeurde er wel iets omdat ik gewoon stapel gek op haar ben en omdat ik meer van haar houd dan zij van mij.

Elke keer gebeurde er iets en negeerde ze me weer een tijd en maakte ik het weer goed en mikte het op de vrienden zijn tour. Vervolgens wilde ze vrienden proberen te zijn maar had ze na 2 maanden nog niet 1 x de tijd om mij te zien, ook reageerde ze bijna altijd kortaf.

Ik weet niet wat me bezielde maar na een avond stappen kwam ik dronken thuis, werd emotioneel, dacht aan haar en dacht dat ze een ander had of zo iets. Ik had dit nooit moeten doen en heb er erg veel spijt van maar checkte haar e-mail. Ik heb hier spijt van en heb geleerd dat je zoiets nooit mag doen, ook al heb je nog wel een relatie, het gaat allemaal om vertrouwen en het is echt slecht. Toen ik de e-mail checkte las ik de eerste 2 of 3 mails en zag een bestelling van bol.com. Hier kwam ik er achter dat ze lesbische romantische films besteld had en vernam dus dat ze of lesbisch, hier over romantiseert of het gewoon iets is om te experimenteren.

Nog steeds was ik elke dag verdrietig en miste haar dag in dag uit en nog steeds (wel al wat minder) Ik had iets gedaan wat ik nooit had moeten doen en had er ontzettend veel spijt van (ik haatte mezelf) Ik besprak dit met men neef die homo is en hij gaf me het advies om dit eerlijk tegen elkaar te vertellen, het zou volgens hem 2 kanten op kunnen gaan.

Ik vertelde het haar eerlijk over telefoon en daarna heb ik nooit meer iets van haar gehoord en terrecht! Ik probeerde het goed te maken met smsjes, e-mails en dit altijd zonder reactie.Voordat ik het door had was ik haar aan het lastig vallen.

Ze heeft me nooit gevraagd om haar met rust te laten maar daar in tegen kreeg ik een telefoon van de politie; het begon op stalken te lijken en ze wilde geen aanklacht indienen maar het bij een waarschuwing laten.

Hierna heb ik nog 2 of 3 keer na een stomdronken bui na het uitgaan een mail of sms gestuurd (stom stom stom) maar gelukkig niks meer van de politie gehoord. Jammer genoeg ook nooit meer iets van haar.

Het gaat me nu gelukkig een stuk makkelijk af want ik heb haar sinds eind vorig jaar niks meer laten weten. Weet dat dit voor beide het beste is. Mocht er ooit contact komen dan zal het van haar moeten zijn. Alleen ik denk nog steeds elke dag aan haar, het verdriet is zo goed als weg maar de wond voel ik nog. Ik hoop nog steeds dat we ooit bij elkaar terug komen, want alles wat ik deed hoe stom ik ook was, hoe fout ik ook kon zijn, ik hield simpelweg van haar en wilde haar niet hoeven missen. 

Ik heb haar nooit willen kwetsen integendeel, ik hield onvoorwaardelijk van haar. Nu ben ik wel wijzer geworden en heb ik geleerd van mijn fouten van begin tot het eind. Dingen die ik zowel in de relatie als na de relatie verkeerd deed, ik ben verandert ik ben volwassen. Ik zie nu in wat ruimte zowel in als na een relatie betekend. Ik zat als een onvolwasseme op een roze wolk, ik dacht onbewust alleen aan men eigen en kon niet begrijpen waarom ik haar vaker wilde zien als zij mij. Ze is een ruimte mens met bindings angst, waarom deed ik niet gewoon rustig aan?

In onze relatie was ik enorm lief voor haar, we gingen regelmatig uiteten ik haalde ontbijtjes bij de bakker, maakte tripjes, gingen na een concert, gingen wandelen en dronken samen bier in gezellige kroegjes.

Ik mis haar en hoop dat ze me ooit vergeeft, ik hoop dat ze ooit weer die goede jongen in mij ziet, ik hoop dat ze ooit begrijpt dat ik simpelweg gewoon enorm veel van haar houd en ik hoop dat dit ooit weer wederzijds zal zijn.

Bedankt dat ik bij jou mijn verhaal kwijt kan, graag je reactie.

Jongen22

Ik blijf maar aan men ex denken, onze relatie was niet heel erg lang namelijk maar 8 maanden. Zij inm 23 en ik 22 het is inm 1 jaar uit ong. Ze was mijn eerste echte liefde en ze betekend enorm veel voor me. Ik houd heel erg veel van haar ondanks alles wat er gebeurt is en er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Er is niks gebeurt in de vorm van vreemdgaan of agressie maar we hadden de laatste tijd gewoon wat vaker ruzies en conflicten. Zij maakte het uit, ik was kappot gebroken en totaal van de pad af. In eerste instantie wilde ik geen vrienden proberen te blijven maar zij wel, uiteindelijk wilde ik haar natuurlijk blijven zien en we probeerde het. Alleen voor mij werkte het niet omdat ik nog steeds ziels verliefd op haar was. Na haar een paar weken los te laten niet meer bellen,smsen en mailen bracht ik haar spullen terug op een moment dat ik wist dat ze niet thuis was. Ze woont boven een makelaarskantoor en legde haar spullen op de trap met een briefje erbij. Die zelfde dag belde ze me op en ze vond het erg lief maar jammer dat ik het zo had gedaan dat we elkaar niet hoefde te zien. We moeste maar eens afspreken (zei ze) Uiteindelijk na een kort telefoongesprek besloten om de volgende dag af te spreken. We herhenigde want ze miste me en er was maar één iemand die ze leuk vond. Na ong een maand van leuke dingen doen, uiteten, uitgaan, sex, lunch, lieve ontbijtjes en stoeien kwam er weer een tegenslag. Ze had het enorm druk, kwam na een paar drukke dagen van een beurs. Ik wilde haar graag zien want het was een week geleden maar zij was ontzettend moe. Ik dramde denk ik een beetje door en stelde voor dat we ook gewoon een filmpje konden kijken ofzo. Hiermee was het weer \"Basta\" Ik begreep haar niet volgens haar en kon haar niet de ruimte geven, het was uit voor de 2e keer (over de telefoon). ik wilde mezelf zo niet laten behandelen en reed naar ha toe. Hier kreeg ik te horen dat ze me de ene keer wel leuk vond en dan weer niet, zo weer wel en zo weer niet. Ze twijffelde constant.

Hierna hebben we meerdere malen geprobeert vrienden te zijn maar telkens gebeurde er wel iets omdat ik gewoon stapel gek op haar ben en omdat ik meer van haar houd dan zij van mij.

Elke keer gebeurde er iets en negeerde ze me weer een tijd en maakte ik het weer goed en mikte het op de vrienden zijn tour. Vervolgens wilde ze vrienden proberen te zijn maar had ze na 2 maanden nog niet 1 x de tijd om mij te zien, ook reageerde ze bijna altijd kortaf.

Ik weet niet wat me bezielde maar na een avond stappen kwam ik dronken thuis, werd emotioneel, dacht aan haar en dacht dat ze een ander had of zo iets. Ik had dit nooit moeten doen en heb er erg veel spijt van maar checkte haar e-mail. Ik heb hier spijt van en heb geleerd dat je zoiets nooit mag doen, ook al heb je nog wel een relatie, het gaat allemaal om vertrouwen en het is echt slecht. Toen ik de e-mail checkte las ik de eerste 2 of 3 mails en zag een bestelling van bol.com. Hier kwam ik er achter dat ze lesbische romantische films besteld had en vernam dus dat ze of lesbisch, hier over romantiseert of het gewoon iets is om te experimenteren.

Nog steeds was ik elke dag verdrietig en miste haar dag in dag uit en nog steeds (wel al wat minder) Ik had iets gedaan wat ik nooit had moeten doen en had er ontzettend veel spijt van (ik haatte mezelf) Ik besprak dit met men neef die homo is en hij gaf me het advies om dit eerlijk tegen elkaar te vertellen, het zou volgens hem 2 kanten op kunnen gaan.

Ik vertelde het haar eerlijk over telefoon en daarna heb ik nooit meer iets van haar gehoord en terrecht! Ik probeerde het goed te maken met smsjes, e-mails en dit altijd zonder reactie.Voordat ik het door had was ik haar aan het lastig vallen.

Ze heeft me nooit gevraagd om haar met rust te laten maar daar in tegen kreeg ik een telefoon van de politie; het begon op stalken te lijken en ze wilde geen aanklacht indienen maar het bij een waarschuwing laten.

Hierna heb ik nog 2 of 3 keer na een stomdronken bui na het uitgaan een mail of sms gestuurd (stom stom stom) maar gelukkig niks meer van de politie gehoord. Jammer genoeg ook nooit meer iets van haar.

Het gaat me nu gelukkig een stuk makkelijk af want ik heb haar sinds eind vorig jaar niks meer laten weten. Weet dat dit voor beide het beste is. Mocht er ooit contact komen dan zal het van haar moeten zijn. Alleen ik denk nog steeds elke dag aan haar, het verdriet is zo goed als weg maar de wond voel ik nog. Ik hoop nog steeds dat we ooit bij elkaar terug komen, want alles wat ik deed hoe stom ik ook was, hoe fout ik ook kon zijn, ik hield simpelweg van haar en wilde haar niet hoeven missen. 

Ik heb haar nooit willen kwetsen integendeel, ik hield onvoorwaardelijk van haar. Nu ben ik wel wijzer geworden en heb ik geleerd van mijn fouten van begin tot het eind. Dingen die ik zowel in de relatie als na de relatie verkeerd deed, ik ben verandert ik ben volwassen. Ik zie nu in wat ruimte zowel in als na een relatie betekend. Ik zat als een onvolwasseme op een roze wolk, ik dacht onbewust alleen aan men eigen en kon niet begrijpen waarom ik haar vaker wilde zien als zij mij. Ze is een ruimte mens met bindings angst, waarom deed ik niet gewoon rustig aan?

In onze relatie was ik enorm lief voor haar, we gingen regelmatig uiteten ik haalde ontbijtjes bij de bakker, maakte tripjes, gingen na een concert, gingen wandelen en dronken samen bier in gezellige kroegjes.

Ik mis haar en hoop dat ze me ooit vergeeft, ik hoop dat ze ooit weer die goede jongen in mij ziet, ik hoop dat ze ooit begrijpt dat ik simpelweg gewoon enorm veel van haar houd en ik hoop dat dit ooit weer wederzijds zal zijn.

Bedankt dat ik bij jou mijn verhaal kwijt kan, graag je reactie.

Jongen22

Gepubliceerd in : Geheimen, Relaties

Reacties (1)