| minnaar om van te genieten |
25 Jaar getrouwd en nu helemaal de kriebels in de buik van een andere man. Absoluut niet goed te praten, maar het zat er aan te komen. Mijn man heb ik leren kennen toen ik 17 was en hij 24. Ik was wel verliefd op hem, maar echt hotel de botel; nee. Door allerlei omstandigheden en onzekerheid van mijn kant ben ik met hem verder gegaan, ondanks dat ik vaak dacht; ik maak het uit. We zijn getrouwd en hebben 3 heerlijke kinderen gekregen. Ons huwelijk is niet echt slecht, maar ik mis een maatje waar ik mijn gedachten mee kan delen. Mijn man heeft een hobby waar hij vaak voor weg is, zeker nu de kinderen hun eigen weg gaan. Ik heb mijn eigen werk en hobby's, dus ga niet thuis zitten kniezen. Maar ik mis aandacht van hem. Hij is bijv. nog nooit wezen kijken als ik volleybal of tenniswedstrijden heb. Geen interesse. Zelf ben ik slank en verzorg mezelf goed. Mijn man wordt steeds dikker en lust graag een borrel( waardoor hij niet vriendelijker wordt) en sport nooit. Zo wordt hij steeds minder aantrekkelijk voor mij. Sex hebben we nog regelmatig, maar ik raak alleen opgewonden als ik een heleboel fantasie gebruik. Nu heb ik een man leren kennen, een stuk jonger en zeer aantrekkelijk en slank. We hebben een keer wat afgesproken en de vonken vlogen er van af. Ik voelde me weer leven! We mailen regelmatig en hebben nu ergens in een hotel afgesproken. Mijn lichaam tintelt en leeft weer en ik voel me weer helemaal vrouw. Heerlijk. Ik ga ontzettend vreemd, maar voel me daar niet (meer) schuldig over. Ik heb mijn man zo vaak gevraagd of hij niet wat minder kan drinken, of een keertje mee gaat sporten (niet zeuren hoor, dat werkt toch averechts). Gewoon iets samen doen, maar hij pikt het niet op. Hij werd laatst een keer gigantisch boos, omdat ik aardig deed tegen vrienden die ik ken van tennis. Ik zei zo ben ik, maar je kent me niet eens omdat je nooit interesse in mij en mijn vrienden hebt. Ook kreeg ik voor onze trouwdag oorbellen en een ring, lijkt aardig, maar het was zo niet mijn smaak en dan denk ik, weet je na 25 jaar huwelijk nog niet waar ik van hou? Het was gewoon gemakzucht, want in ons dorp is maar 1 winkel waar je sieraden kunt kopen, naar een stad gaan (10 km verderop) is te veel moeite. Zo zijn er zoveel dingen waar ik in teleurgesteld ben. Nou ja, hoe het ook gaat ik ga nu van mijn minnaar genieten. Ik leef maar 1 keer . Hij is ook getrouwd dus we hoeven verder ook niets te verwachten van elkaar. 5 Jaar geleden was ik ernstig ziek en was ik er bijna niet meer, dus nu wil ik genieten en heb ik als ik oud ben mooie herinneringen en niet alleen maar spijt over dingen die ik niet heb gedaan. Geschreven door: ellen
|
