


| verprutst |
Hopeloos;
ontzettend veel verdriet van binnen. door mijn stomme, domme acties; Liegen en bedriegen, schijnheilig zijn. gewoon Niet fair tegen over mijn vriend. Ik voel me slecht, want ik Weet dat ik bij hem weg wil, maar ik kán het niet, ik ben zó bang voor de toekomst, ik wil zo graag verdwijnen, gewoon dood zijn. maar dan volgt Karma me wel weer in me volgend leven, eens moet ik er mee dealen alleen weet ik niet Hóe. persoon 1 waar mee ik mee ben geweest heeft nu zijn ideale vrouw gevonden, ik ben bezet, bezet met een man die een ziekte heeft en ik hem gewoon niet kan verlaten omdat ik hem a. zielig vindt, b.draait hij helemaal door en zou hij me "kapot" maken waren zijn woorden mocht ik hem verlaten.
ik zit in een gevangenis, zo voelt het, ik kan nergens heen, ookal wil ik zo ontzettend graag. die gedachtes achtervolgen me, dat ik alleen blijf tot aan mn dood. Wat wil ik graag mijn man tegen komen, die van me houdt omwie ik ben, niet zo raar is, geen geestelijke ziekte heeft, en 100% voorme gaat.en ik voor hem, hij die mij uit deze sleur trekt, die me in een gespreid bedje legt als ik hier uit dit hok weg ben.
ik heb het helemaal verprutst. ik zoek mijn liefde, haal zo veel overhoop, nergens kan ik heen.
waar ben je.... lieve lieve man, waar ben je. help me voordat ik mezelf wat aan doe.
|