| Geschreven door yvie, Op 20-12-2007 16:01 |
| Aantal keer gelezen: 1589 |
|
ik was al jaren bevriend met deze buurvrouw alleen ging ze mij de laatste tijd irriteren. Dat komt omdat ze altijd aan het klagen was het hield niet op terwijl ze alles had wat de hartje begeert. terwijl ik het een stuk minder had. dat ging echt vervelen ze was zels nog jaloers op mij omdat wij het altijd gezellig hebben thuis.Zij had vaak ruziemet haar man en zoon.Dus ik had mijzelf voorgenomen om het contact op een laag pitje te zetten.nou op een gegeven moment kwam ze aan de deur met een heel klein lief hondje.haar man wilde heel graag een hond zij is daar altijd op tegen geweest maar dit keer had haar man doorgezet. Nou kwam ze mij vertellen dat ze van die hond af wilde hoe moest ze dat doen vroeg ze aan mij.nou ik stond perplex ik zei dan ook geef hem dan weg aan iemand die hem graag wilde hebben. Maar nee dat kon niet want hij was gechipt en dan zou haar man erachter komen als ze zogenaamd zou zeggen dat ie weggelopen was.Ik vond het zo gemeen want als ik bij hun thuis kwam stond ze zo toneel te spelen tegenover haar man hoe lief de hond was en dat ze en dat ze het geweldig vond terwijl als haar man even wegliep riep ze nou hij gaat echt verdwijnen dat vieze beest hij maakt heel mijn huis vies ik moet er van af.nou op een gegeven moment zag ik dat het echt menens werd ze was helmaal overstuur als over dat beestje begon ik zij nog dat ik hem wel wilde maar dat kon natuurlijk niet haar man dacht dat ze heel veel van het beestje hield. nou op een dag komt haar man aan de deur in paniek zeggen wat er gebeurd was de hond was bij de dierenarts en zuo het misschien niet halen. ik vroeg wat er gebeurd was nou zijn vroew had de hond uitgelaten en hij had wat verkeerds op straat gegeten waarschijnlijk slakkengif nou toen wist ik al genoeg ik wist wat ze had gedaan. Maar nou ovrleeft dat beestje het en dat had ze niet verwacht. dus ze moest weer wat anders verzinnen en dat gebeurde. ze heeft mij het hele verhaal verteld dat vind ik het ergste dat ze dat gedaan heeft. ze heeft de hond meegenomen naar een kennis die bijna nooit meer buiten komt en heeft haar sleutel van beneden in berging gepakt en daar het beestje opgesloten met tape zijn bek dicht geplakt zodat ie niet meer kon blaffen en heeft hem daar 2 dagen laten liggen is toen gaan kijken en beestje weer meegenomen in haar auto 6 uur 's ochtends zodat er nog weinig mensen op de weg waren en ze heeft hem gedumpt bij het metrostation en het plakband verwijderd en daarna is ze nog over hem heen gereden zodat het leek of ze aangereden was. Tegen haar man had ze inmiddels gezegd dat de hond uit de tuin was ontsnapt. dus iedereen was al dagen aan het zoeken. Ja uiteindelijk word het beestje gevonden en omdat ie gechipt was kwamen ze dat melden dat het beestje was overreden. Nou haar man heb ik echt zien huilen ik wilde op dat moment het uitschreeuwen van: Dat is je wijf die dat heeft gedaan die jou nou zogenaamd staat te troosten.Ik heb mijn mond gehouden het is nu twee jaar geleden ik zit er nog steeds mee. Ik heb haar te kennen gegeven dat ik haar niet meer wil zien ze maakt geen ruzie met mij omdat ze denkt dat ik dan alles ga vertellen maar dat durf ik nu ook niet meer omdat haar man dan zal denken waarom kom je dan nu pas ik voel mij medeplichtig. Ik heb het aan 1 iemand verteld omdat het mij zo hoog zit.
Geschreven door: yvie
|
