| Geschreven door koen, Op 13-02-2008 18:19 |
| Aantal keer gelezen: 3274 |
|
ik heb een relatie gehad met mijn achternichtje, haar opa en mijn opa zijn broers. We hebben elkaar pas op late leeftijd ontmoet, ik was een jaar of 20 en zij 18. We kregen niet meteen een relatie, maar het was wel liefde op het eerste gezicht toen we elkaar voor de eerste keer zagen. De gevoelens voor elkaar hebben we naar elkaar toe lang verzwegen. Een drietal jaar later hadden we pas onze eerste kus, en we wisten echt niet wat we moesten doen. Tot die eerste kus waren we alleen heel goed bevriend. We voelden ons allebei zooo verliefd maar tegelijkertijd zooo schuldig, we zijn neef/nicht, dit kan toch niet, is dit wel normaal vroegen we ons steeds af. Veel verder dan zoenen kwam het er ook niet van, en na ongeveer 1 jaar zijn we pas uitelkaar gegaan omdat we het er te moeilijk mee hebben gehad, te bang dat onze familie erachter zou komen. Geloof me, de pijn die ik doorstond, en zij ook, is niet te beschrijven, vooral ook omdat we ons verhaal aan niemand kwijt konden. We vragen ons vandaag de dag nog steeds wel af of we de juiste keuze hebben gemaakt. Want we voelen echt dat we elkaars zielsverwanten zijn.
Geschreven door: koen
|
