| Pursuit of Happyness |
Beste mensen, Er zijn maar weinig mensen die weten hoe ik met *echt* voel. Doordeweeks wordt er hard gewerkt; ik heb een leuke baan en verdien goed. Over materiele zaken heb ik niks te klagen. Maar, het maakt mij niet gelukkig. Vroeger was ik zeer verlegen en gesloten. Voor een deel ben ik dan nog steeds; in groepsverband zit ik erg op de achtergrond en geen van mijn (weinige) vrienden weet wat er daadwerkelijk in mij omgaat. Sociale vaardigheden heb ik echt door de jaren heen moeten leren. In mijn pubertijd wilde ik nooit uit, het leek mij allemaal niks. Ik ben zeer beschermd opgevoed en de wereld als volwassen persoon viel mij dan ook zwaar. Ik ben een liefdevol persoon, maar soms gaan mensen zo respectloos met elkaar om. Normen en waarden...ze zijn door mensen zelf bedacht...subjectief en ook hypocriet; maar weinig mensen behandelen de ander daadwerkelijk zoals ze zelf ook behandeld zouden worden. Uiteindelijk is het toch survival of the fittest. En dat probeer ik maar te accepteren en zelf zoveel mogelijk in lijn te leven om een ander te respecteren. Uiteindelijk wil iedereen toch ook begrepen en erkend worden. Dat geldt ook voor mij...Ik denk veel na, maar dingen die mij echt raken...ik kan ze wel opschrijven, maar niet delen met mijn naasten. Liever deel ik met vreemden dan met bekenden. Waarschijnlijk omdat ik bang ben niet begrepen te worden...of om ze lastig te vallen met de boodschap "jongens, ik ben niet gelukkig...help mij alsjeblieft". Het is vooral de eenzaamheid die mij parten begint te spelen. Sinds 2 jaar heb ik geen relatie meer en kom eigenlijk ook niet echt nieuwe mensen tegen. Ik ga wel eens uit, maar ben totaal niet het type van de snelle praat in een club of bar. Het is altijd de uitsraling en de persoonlijkheid die mij grijpen...ik praat echt het liefste 1:1....en ja, dat kost nou eenmaal tijd om te achterhalen! Uitzondering daargelaten: op mijn vakantie vorig jaar werd ik prompt verliefd op een meisje. Echt van "wauw!". Maar helaas mocht het niet zo zijn. Ik ben een dromer. Bijna 30. Wat vind ik echt belangrijk in het leven? 1. De liefde; ik zou graag mijn leven willen delen met een lieve en leuke vrouw, waar de relatie in balans met elkaar is en draait om inhoud, gevoel, respect, relativeringsvermogen en humor.... 2. Familie en vrienden; mijn band met mijn ouders, broer en zus is de laatste jaren sterk verbeterd (gelukkig maar) en het liefst zou ik mijn vrienden vaker zien....maar ja, die hebben ook hun eigen leventjes..... 3. Het leven zelf. Afgezien van zware momenten (pijn, verdriet, verlies, eenzaamheid, enz), biedt het leven ook zoveel moois. Ik weet ook wel dat juist de zware momenten mijzelf als persoon naar een hoger niveau tillen, maar soms zou een beetje hulp geen kwaad kunnen....God heeft mij nooit in de steek gelaten, maar Zijn Liefde kan niet de blik in de ogen vervangen van degene, die ooit van mij houden zal... Libra Geschreven door: Libra
|
