| Sex met mijn collega |
Ik loop alweer een tijdje rond met een geheim wat behoorlijk aan mij vreet. Ik heb namelijk een verhouding (gehad) met een collega. Vorig jaar in april hadden we een afdelingsuitje. Tijdens dat feestje werd hij ook nog eens in het zonnetje gezet, omdat hij een paar weken later zou gaan trouwen. We hebben een gezellige avond gehad, waarbij ondermeer aan de orde kwam dat het zo leuk zou zijn als er "consequentieloze sex" zou bestaan. Gewoon een keer lekker met iemand de koffer induiken, zonder dat dat consequenties heeft voor je relatie. Aan het eind van de avond begon hij mij heftig te zoenen bij het afscheid. Helemaal overdonderd ben ik naar huis gegaan ervan overtuigd dat het door de drank kwam en het allemaal een grote vergissing was. Het tegendeel bleek uit een sms-je wat ik ruim een week later van hem ontving: hij vond het lekkeren wilde het graag nog een keer dunnetjes overdoen... En dat met zijn aanstaande trouwdag voor de deur. Er volgde een periode van wild ge-sms, waarin duidelijk werd dat we echt een keer sex met elkaar wilden. Dat is ook gebeurd...het was heftig maar ook snel natuurlijk. Daarna zei hij me dat hij het echt niet kon maken. we waren immers allebei getrouwd en zetten daarmee veel te veel op het spel. Ik heb daarvan gebaald, maar had begrip voor hem. Dit heeft zich in het najaar herhaald. Dus weer contact...sex...sex en na een aantal ontmoetingen weer van zijn kant het verhaal dat het eigenlijk toch allemaal niet kon. Zelf ben ik ruim 11 jaar getrouwd en heb het allemaal prima voor elkaar. Mijn man en ik hebben vorig jaar met elkaar afgesproken om elkaar vrij te laten, als het om sexuele escapades zou gaan. We wilden allebei wat experimenteren. waren we uitgekeken op elkaar, was het de sleur, het drukke gezin? Whatever. Toen ik hem dus van mijn verhouding met mijn collega vertelde reageerde hij verstandelijk van: moet kunnen, maar gevoelsmatig had hij er veel moeite mee. Dat heeft ons huwelijk natuurlijk geen goed gedaan. Toen F vorig najaar voor de derde keer er een punt achter zette en ik er daardoor helemaal doorheen zat, zei mijn man ook dat het nu afgelopen moest zijn. Geen sex meer buiten de deur en zeker niet met F! Dat leek mij natuurlijk ook het beste, alleen kwam ik hem op mijn werk nog wel eens tegen. Niet vaak, want hij werkt niet veel meer. Goed, in maart heeft hij me weer gebeld en het is weer gebeurd. Heerlijk, maar ook verschrikkelijk. Allebei weten we dat dit niet kan, F en ik en toch meldde hij zich weer en ik kon geen weesrtand bieden. Afgelopen weken hebben we weer wat afgevoosd en gesexed. Maar vorige week heeft hij duidelijk aangegeven dat hij er definitief een punt achter wil zetten. Het is niet goed wat we doen, als het uitkomt zijn de gevolgen niet te overzien, hij houdt erg veel van zijn vrouw en wil haar geen pijn doen etc... Nou goed, ik voelde me behoorlijk afgeserveerd en was helemaal van slag. Vandaag hebben we nog wel contact gehad, waarbij ik hem dat ook duidelijk heb gemaakt. Hij zegt dat het bij hem niet zo diep gaat als bij mij en dat we weer gewoon als collega's verder kunnen. Ik baal ontzettend van de hele situatie. Wat mij betreft zien we elkaar ad hoc zo af en toe, genieten we ervan en that's it. Maar ja, ik zet er zo veel mee op het spel. Mijn ega zegt dat hij niet wil dat het weer gebeurt en als dat toch zo is, dan hebben we een groot probleem. Het stomme van dit alles is: de sex met F is prima, maar niet buitengewoon. Het is meer de spanning waar ik zo op kick. Ik zit hopeloos in de knel. Thuis mooi weer spelen, ondanks dat ik me ellendig voel en op mijn werk loop ik hem zo nu en dan tegen het lijf, waarbij de sexuele spanning bijna tastbaar is. Het gevoel afgewezen te zijn, afgeerveerd, maak het allemaal niet leuker. Misschien zou een andere baan een oplossing zijn, maar ik vind mijn werk te leuk om dat op te zeggen voor hem. Graag reactie!
|
