| Ik wil niet meer... |
Ik ben al 15 jaar samen met een hele lieve man.Hij is zorgzaam,helpt mee in het huishouden etc.Maar hij is een stuk ouder dan ik en dat begint steeds meer te storen. Voor zijn leeftijd ziet hij er nog goed uit en hij is lichamelijk niet beperkt,ondanks het feit dat hij diabetes heeft en hartpatient is.We gaan bv samen hardlopen of winkelen,en hebben t dan heel gezellig samen. We hebben 1 kind en willen dolgraag een 2e maar na 7 jaar nog geen resultaat. Dit frustreerd mij enorm.Ons sexleven wordt steeds minder.Het was eerst 1x per week,toen 1x per maand en nu 1x in de 2-3 maanden.Dat schiet ook niet op en frustreerd mij ook. Voor mn gevoel leven we als broer en zus.Hij vindt t prima zo maar ik zit me op te vreten.Het liefst zou ik weg willen,maar ik ben financieel afhankelijk van hem+dankzij hem kon ik mijn opleiding betalen en onze dochter is er ook nog. Ik zit weleens te denken om er een vent bij te nemen,alleen voor de sex maar dat zou hij nooit goed keuren.Wel staat hij open voor een spermadonor,maar ja,dat is puur zakelijk.Ik weet niet hoe verder.Het voelt alsof ik vast zit. Elke dag denk ik hierover met als gevolg dat ik weleens chagerijnig uitval naar hem.Ik heb ook een andere man leren kennen maar weet niet of hij wederzijdse gevoelens heeft.
|
