| Geschreven door Marie, Op 15-06-2008 14:17 |
| Aantal keer gelezen: 2218 |
|
Een maand geleden zaten we op een feestje, samen met drie mannelijke collega's van mijn man (we waren dus met zijn acht).
We komen één à tweemaal per jaar samen in deze groep.
Voor mij zijn ze allen goede kennissen.
Mijn man en ik nemen altijd één GSM mee zodat de kinderen (2 dochters:27 en 17j) ons eventueel kunnen bereiken.(Waarvoor vraag ik me nu cynisch af.)
Op gegeven moment zegt één van de moeders: ik ga eens in mijn GSM kijken of
ik geen berichtje van de kinderen gekregen heb.Ik kijk ook in de GSM ... van mijn man.Eerlijk, dat doe ik anders niet.Natuurlijk geen bericht van thuis maar in de inbox komt één nummer minstens vijf keer terug.Ik open het bericht en
Lieveling ...
Dit bericht was niet van mij! Op de dansvloer heb ik mijn man hiernaar gevraagd:
hij ontkende alles.We zijn terug op onze plaats gaan zitten.Ik heb geëisd op een gewone manier om naar huis te gaan.We zijn langs een terras gereden.Hij heeft alles bekend: we hadden al lang geen relatie meer volgens mijn man ...
Mijn oudste dochter is ondertussen op de hoogte.Ikzelf ben gaan werken, heb het huishouden gedaan en geprobeerd geen grote ruzie te maken.
Maar ik neem ondertussen slaappillen.En moet noodgedwongen op de uitspraak van mijn man wachten.Hij kan geen beslissing nemen noch voor mij noch voor de andere.Ik geloof dat ik langzaam gek word.Het is alsof iemand me met een grote pan tegen mijn hoofd heeft geslagen en het dendert nog na.
Ik ben ook naar een psychiater geweest:als ik het niet meer zie zitten kan ik terugkomen.
Twee collega's van mij heb ik mijn verhaal vertelt en één vriendin.
Maar natuurlijk lost niets zich op.
En ik ben maar de zoveelste die bedrogen wordt.
Maar ik zie of zag hem graag.
Wat nu?
|
