| Het afscheid zal voor hen een geboorte zijn |
Ik sta op het punt dit leven te verlaten omdat het geen perpectief meer heeft. Mijn vrouw en kinderen weten het nog niet al heb ik het vermoeden dat zij het wel weet en wellicht hoopt. Ik heb dertien jaar van mijn leven aan haar besteed, 12 tot 14 uur per dag gewerkt en toen ik plots ongeneeslijk ziek werd kreeg ik meteen te horen dat het vlammetje uit was. Ik was een oud en ziek mannetje en zij wil verder want alle mannen kijken naar haar. Dus afgedankt als een gebruiksvoorwerp wat niet meer voldoet. Hoe laag kan een mens handelen.
|
