| Ik kan het niet laten |
Ik heb al bijna een jaar een vriend. Hiervoor zijn we een hele tijd hele goede vrienden geweest. We voelen elkaar precies aan, en ondanks dat ik weet dat niemand perfect is, wil ik nooit meer zonder hem. Toen we net een paar maanden met elkaar gingen besteedde een jongen die ik in het verleden erg leuk vond ineens heel veel aandacht aan me. Elke avond gingen er een hoop smsjes heen en weer. Op een avond heeft hij me uiteindelijk gezoend en dit is daarna nog een aantal keer gebeurd. Hoe verschrikkelijk schuldig ik me de dagen erna ook voelde, op het moment zelf kon ik hem gewoon niet weerstaan. Na een paar weken vond ik dat ik moest kiezen en ik heb voor mijn vriend gekozen. Ik spreek hem nog wel eens als ik hem toevallig tegenkom, maar er is nooit meer wat gebeurd. Nu een paar weken geleden kwam ik een andere jongen tegen, iemand waar ik ooit een tijd mee gedate heb, maar wat op een rare manier is afgelopen. Ergens vonden we elkaar nog wel leuk, maar het ging gewoon fout. Nu zag ik hem laatst in de stad en hij wilde een keer wat gaan drinken. Ik had geen gevoelens meer voor hem en ik had em allang niet meer gesproken dus dit leek me wel gezellig. Ik vroeg me af hoe het met hem ging en wat hij al die tijd heeft gedaan met z'n leven. Dat keertje drinken werden 3 keer wat drinken.. En ik moet steeds aan hem denken. We smsen best veel, soms stiekem zelfs als ik bij m'n vriend ben. We zijn een keer een stukje gaan lopen op een afgelegen plek en hier pakte hij m'n hand vast, ik werd helemaal gek. Maar als ik dan weer bij mijn vriend ben, dan verklaar ik mezelf voor gek. Dan bedenk ik me weer hoe lief hij kan zijn en hoeveel ik eigenlijk van hem hou. Wat moet ik hier in godsnaam mee..
|
