| stabiele relatie en dan.... |
Ik ben en aantal jaar getrouwd, ik werk en ik heb kinderen. Niet echt de tijd om je bezig te houden met andere mannen. En trouwens, de behoefte was er niet. Totdat ik iemand -die ik al tijden ken van het voorbijgaan- beter leerde kennen. De vonk sloeg over, de vlam in de pan. Sommige gevoelens laten zich niet uitwissen door inzichten. En.... tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren. Nog zo'n cliché, maar al te waar. Ik vind dat ik eigenlijk voor mijn eigen man moet gaan. Ben bang om het gezin overhoop te halen en uiteindelijk met lege handen te blijven zitten. Msar hij is zo spannend, onafhankelijk en lekker. Op welke manier je er ook naar kijkt, het levert zonder meer verliezers op. Anyway-
|
