| wat nu? |
Ik ben een vrouw, getrouwd met een vrouw en samen hebben we een kind. Het laatste half jaar begon ik me steeds meer aan haar te irriteren, lusteloos, nergens interesse in, lekker op de bank hangen verder niets. Nu zijn er tijdens onze hele relaties al dingen waar ik tegen aan loop, met name het elkaar niet begrijpen op gevoelsgebied, geslotenheid van haar, en ons sexleven. Na de geboorte van ons kind ben ik veranderd en hoe ik eerder wel met deze dingen kon leven, hoe moeilijk ik het nu vind. Als ik eraan denk zo oud te worden, slaat me de schrik om het hart. Maar toch hoe ik veel van haar, en doet ze alles voor mij, cijfert zichzelf weg voor mij. Mijn gevoel voor haar is nu omgeslagen in vriendschap, dit duurt nu al zo'n maand of 3. Ik heb hier wel met haar over gesproken, eerlijk alles verteld. Zij wil nu dus voor mij best veranderen maar vind haar leven prima zoals die is. Ik ben van mening dat je je nooit voor een ander moet veranderen, alleen voor jezelf. We hebben een sessie bij een relatietherapeut gehad, maar daar kwam weinig uit. Wie heeft dit ook meegemaakt en hoe is die er mee omgegaan?
|
