| Schoonzus heeft langdurige geheime relatie gehad |
De zus van mijn vriendin heeft bijna twee jaar een geheime relatie gehad, naast de man waar ze al bijna 20 jaar mee samen is. Mijn vriendin en ik hebben eigenlijk die hele tijd het vermoeden gehad, maar een half jaar geleden is het een zekerheid geworden. De schoonzus weet dat wij ervan op de hoogte zijn en verwacht dat haar geheim veilig is bij ons. Ze wil namelijk niet dat haar eigenlijke vriend het te weten komt. Ze beweert dat die geheime relatie over is, maar ik ben hier niet zeker van. Ik heb hier heel veel moeite mee. Ik vind het erg onrechtvaardig. De eigenlijke vriend van mijn schoonzus is een zachtaardige, trouwe man, die ook nog eens haar gehandicapte zoon mee heeft opgevoed vanaf het tweede jaar van dat kind. Echt een rots in de branding voor haar en haar zoon. Mijn vriendin tilt er niet zo zwaar aan. Ze is loyaal aan haar zus, heeft de instelling dat ze zich niet met de relatie van haar zus wil bemoeien, en ze wil het daarbij laten. Voor mij ligt het ingewikkelder. Ik kan de vriend van mijn schoonzus niet meer onder ogen komen en ga niet meer mee naar verjaardagen. Ik draag een geheim met me mee waarvan ik weet dat hij er kapot van zou zijn als hij het wist. Ik vind dat hij het recht heeft om het te weten, het is zo essentieel voor zijn leven! (Zelfs als die geheime relatie inderdaad voorbij zou zijn). Maar ik vind ook dat ik niet de aangewezen persoon ben om het tegen hem te vertellen. Maar ja, mijn schoonzus wil het niet vertellen. Ondertussen is al een grote groep mensen hiervan op de hoogte. Niet alleen mensen uit onze vriendenkring maar ook de twee andere zussen en de broer van mijn vriendin. Dit komt niet alleen omdat wij er met diverse mensen over hebben gesproken, maar ook omdat een van de andere zussen het via een andere kennis heeft vernomen (dus helemaal onafhankelijk van ons). Ondertussen denkt de schoonzus in kwestie dat mijn vriendin en ik de enigen zijn die haar geheim kennen. Het is een heel ingewikkelde patstelling. Mijn vriendin is vooral bang dat er grote problemen in de familie komen als dit aan de oppervlakte komt. Iedereen lijkt te denken dat we er met z'n allen maar het beste niet over kunnen praten. Maar ik vind het schrijnend, en kan eigenlijk niet leven met deze sfeer van geheimen en oneerlijkheid. Ik neem het mijn vriendin ook kwalijk dat ik bij haar geen enkele verontwaardiging of boosheid heb gezien. Loyaliteit aan bloedverwanten is een goede zaak, maar er zijn toch grenzen? Ik ben benieuwd naar jullie meningen.
|
