| Geschreven door Arie, Op 07-04-2009 01:43 |
| Aantal keer gelezen: 11801 |
|
Mijn vrouw wil geen sex meer. Een veelbesproken probleem; toch wil ik graag hier mijn verhaal kwijt. Waarschijnlijk zullen veel mannen zich hier in herkennen....
Net zoals in het begin van (bijna) iedere relatie hadden mijn vrouw en ik zeer goede sex en ook over de frequentie viel allesbehalve te klagen. In de loop der jaren verandert er dan toch wel het een en ander om het woord sleur maar even niet te gebruiken, want daarvan was toch echt geen sprake. We stonden beiden open voor elkaars fantasieën of keken wel eens naar een leuke film, waardoor we de creativiteit er in hielden zullen we maar zeggen. Na de geboorte van ons eerste kind kwam de klad in ons sexleven. Ik had er alle begrip voor dat mijn vrouw door de komst van ons kind regelmatig moe en lusteloos was, dus daar heb ik nooit een probleem van gemaakt. Na ons tweede kind herhaalde die geschiedenis zich, met wederom volledig begrip mijnerzijds. We vonden beiden dat ons gezin compleet was, dus had ik er over nagedacht om me te laten steriliseren alhoewel ik nou niet echt vrolijk werd van alleen de gedachte al. Toen mijn vrouw op een dag zei: "Ik heb wel eens gehoord dat het je sexleven ten goede komt als de man zich laat steriliseren, omdat daarmee de vrouw niet langer het gevoel heeft dat ze eventueel opnieuw zwanger kan raken...". Dat klonk me als muziek in de oren dus de volgende maand zat ik bij de uroloog voor de alom gevreesde ingreep. Ik heb er geen spijt van, maar van de veronderstelling van mijn vrouw is helaas niets uitgekomen. Ondertussen begonnen de frustraties toch wel behoorlijk op te lopen bij mij, terwijl mijn vrouw het eigenlijk wel best vond. Hier kwam ik achter nadat ik mijn gemis eens bij haar aan de kaak stelde. Ze wil wel altijd geknuffeld worden, maar het initiatief moet altijd bij mij vandaan komen. Ze houdt wel echt van me en ik weet ook dat dat echt zo is, want ze zegt het ook regelmatig in mijn bijzijn tegen anderen. Het probleem dat ik heb is dat we de laatste jaren nog slechts sporadisch sex hebben. Zij neem nooit initiatief, dat komt uitsluitend van mijn kant. Ik ben in principe altijd 'in de mood', maar ik ben nooit opdringerig. Ik heb alle respect voor haar, dus als ik merk dat zij niets wil, dan laat ik het er ook bij. Zo gebeurt het dat als ik al een poging onderneem, het negen van de tien keer op niets uitloopt. Uit pure frustratie ga ik dan maar internetten. Ik heb wel eens tegen mijn vrouw gezegd: "Het is net of ik een Porche voor de deur heb staan zonder sleuteltjes...", want ze is een erg aantrekkelijke vrouw en ik ben na al die jaren nog steeds bijzonder trots op haar dat ik zo'n lekker stuk als vrouw heb. Blijkbaar heeft ze die hint niet goed begrepen, want ze doet er niets mee. Echter de natuur heeft geregeld dat er bepaalde hormonen in werking treden als er 'iets' is tussen een man en een vrouw en dientengevolge moet je wel eens stoom afblazen, maar als er al eens sprake is van sex bij ons dan moet ik dus beginnen en mijn vrouw neemt vervolgens een passieve houding aan. Xaviera Hollander schreef in haar boek "The Happy Hooker" hierover: "Als je vrouw tijdens de sex altijd ligt als een aangespoelde walvis op het strand, dan wordt het tijd voor een nieuwe relatie...". Zo zou je kunnen denken, maar ik hou heel veel van mijn vrouw en dat is wederzijds alleen de sexuele behoefte van mijn vrouw is enorm anders dan die van mij. Ik heb dat ook wel eens tegen haar gezegd en heb daarbij ook aangegeven dat het een grote wens van me is dat zij eens het initiatief neemt om te vrijen. Dat heeft ze vervolgens twee keer gedaan, maar daarna was het weer het oude liedje. Overigens kwam dat natuurlijk ook niet echt spontaan over, aangezien ik mijn beklag (op een normale, respectvolle wijze) had gedaan. Het komt er dus op neer dat sex uitsluitend plaatsvindt op mijn initiatief, waarbij ik een kans van ca. 90% heb te worden afgewezen. Een ander punt is dat mijn vrouw in het dagelijks leven 'meer dominant' is dan ik ben. Tijdens de sex wil ze graag dat ik dominant over haar ben, maar dat voelt voor mij niet prettig omdat ik dan het gevoel heb dat ik mezelf niet ben en dat ze dus niet van me houdt zoals ik ben. Ook heeft mijn vrouw eens aangegeven na 22.00 uur zowieso niets meer te willen beginnen, omdat ze anders slaap tekort komt. Als ik een poging bij haar onderneem door te beginnen met een massage, dan laat ze zich dat welgevallen tot op het moment dat het overgaat naar het wat intiemere. Dan draait ze zich regelmatig gewoon in een keer om en gaat slapen. Het is onnodig te zeggen dat dat een een enorme domper is en voelt als een afwijzing. Ik ben daardoor de afgelopen jaren hoe langer hoe meer onzeker geworden over mijn lichamelijke aantrekkingskracht voor haar, terwijl ik haar juist zeer aantrekkelijk vindt. Het oneerlijke aan het hele verhaal vindt ik, dat als zij een keer in de stemming is, we vervolgens ook daadwerkelijk sex hebben. Daardoor heeft zij geen last van sexuele frustraties. Ik heb me nu dan ook voorgenomen om geen initiatief meer te nemen en af te wachten toch zij een keer iets wil om vervolgens te zeggen dat ik te moe ben o.i.d. Dan ervaart ze wellicht een keer wat ik voel. Maar wellicht is dat ook wat kinderachtig en daarnaast weet ik bijna zeker dat ik de verleiding niet kan weerstaan als ze alleen al duidelijk zou maken in de stemming te zijn.
|
