| Geschreven door Meisje, Op 30-06-2009 22:00 |
| Aantal keer gelezen: 1473 |
|
Mijn eerste "vriendje"; een jongen die mij wel leuk vond om wat mee uit te proberen... Ik die volledig met hem mee ging omdat ik zo blij was dat ik toen ik 15 was eindelijk een vriendje had, iemand die interesse in me toonde, ondanks mijn slechte zelfbeeld... Dit duurde drie weken.
Kort daarna, mijn tweede relatie. Ben ik ooit verliefd geweest op die jongen? Geen idee. Na een half jaar wilde ik het uitmaken, maar ik wilde hem niet teleurstellen en hij vond mij zo leuk, ik kon toch zo doorgaan? Dat gedaan... Waar we eerst alleen wat met onze handen deden wilde hij al langere tijd meer van me, dit hield ik af doordat ik niet aan de pil was, maar toen zijn moeder de mijne ging bellen en die dacht dat het goed was als ik aan de pil ging kon ik dat niet meer als excuus gebruiken. Ik durfde niet te zeggen dat het eigenlijk niet zo hoefde van mij, maar ik wilde hem, niet teleurstellen... Na een relatie van ongeveer een jaar ging het even uit, en toen weer aan. Een week of 5 waarvan hij er drie op vakantie was. Daarna was ik bij hem, hadden we nog één keer sex, waarna hij dom tv ging kijken en geen aandacht meer voor me had en het later die week uitmaakte voor een ander grietje...
Vakantie 4 jaar later... Aandacht genoeg van alle mannen, met m'n ouders erbij niks aan de hand en geen mannen op wie ik zou vallen. Tot één van hen me aan zijn arm meeneemt zijn winkel door (als grap denken mijn ouders) en ineens zijn tong in m'n bek duwt...
Vakantie het jaar daarna... De eerste avond dat ik die jongen zag was ik verkocht. Hij zou mij natuurlijk nooit zien staan. Kort haar, bril op, 21 en nog met paps en mams op vakantie... Maar dit bleek anders te zijn. Heel eerlijk vertelde hij me de eerste avond dat hij nooit echt iets met een toeristen meisje kon beginnen omdat ze weer naar huis zou gaan. Toch liet ik me meeslepen door alles wat hij deed en zei. Bij hem geloofde ik daadwerkelijk dat ik heel knap en bijzonder was. En ondanks zijn worden deed hij onwijs zijn best om me anders te doen geloven. Dus toen we een strandwandeling gingen maken en hij ineens zijn vingers onder mijn rokje liet glijden liet ik dit toe en ging ik er in mee. Net zoals de avond erna toen we sex hadden. Hij liet mij mezelf zo goed voelen en wat was het spannend! Daarna wilde hij me thuis voor de webcam vanalles laten doen, waarbij ik me totaal niet op m'n gemak voelde, dus het contact een beetje laten verwateren. Het jaar erna gingen we opnieuw daar naartoe op vakantie. Nog steeds aangetrokken tot hem hoopte ik dat hij er weer zou zijn, al nam ik me wel voor om het niet weer te laten gebeuren. Twee weken voor we weggingen smste ik hem, en bij aankomst op het vliegveld was hij de eerste die mij smste... En voila... De eerste avond, het eerste moment dat we alleen waren zei hij dat hij me wilde zoenen, toen we daarna op een rustigere plek alleen waren gebeurde dat ook. Daarna gingen we naar de wc en duwde hij me daarna tegen de muur het toilet weer in , deur achter hem opslot. Zoo opwindend, en we deden het daar ter plekke. Daarna die vakantie in twee weken regelmatig sex met hem gehad op de meeste wilde plaatsen. Het was zo spannend, zo opwindend, en hij kon alle leuke meisjes krijgen, daar was ik van overtuigd, maar hij koos mij! Nu weet ik waarom, toen was ik dom en naief. Daarna thuis weinig contact gehouden, want ik zou hem nooit meer zien... Totdat bleek dat ik een SOA had, hem netjes hiervan op de hoogte gebracht, daarna geen contact meer. Het jaar daarna gingen wij weer naar dezelfde plek toe, maar ik was ervan overtuigd dat hij niet meer kwam... Wel dus... Een week voor vertrek smste hij me ineens. Nu zag ik nog meer de noodzaak om niets te laten gebeuren, ik wilde eigenlijk niet dat hij er was, want wist dat ik dan niet anders kon.. Het was zo spannend, hij liet me me zo goed voelen en ik had het al eerder gedaan, dus waarom dan nu niet meer? Ik was ergens bang dat hij het aan mijn familie zou vertellen en dus liet ik me opnieuw meeslepen. Die SOA kon niet van hem komen, want hij had zogenaamd niets, daar geloof ik nog steeds niets van, want na mijn tweede vriendje was hij de enige met wie ik sex had gehad. Dus of dat lieve vriendje van mij is daadwerkelijk vreemd gegaan tijdens zijn vakantie vlak voordat hij het uitmaakte, of deze jongeman loog tegen me... Maar goed hij liet me weer geloven dat het echt was, door Nederlanders met wie ik veel omging erover te vertellen. Hij vroeg me zelfs op een gegeven moment of ik een trio wilde, dit wilde ik niet, dit heb ik hem gezegd, maar ineens stond daar die andere jongen. En hij liet me maar niet los, ik had geen keus meer... Dat vond ik al erg, maar toen kwam er nog een derde jongen... Het erge is dat ik het op sommige moment zelfs lekker vond... Hoe kan dat als ik het eigenlijk niet wilde? Ik voelde me net een goedkope slet, maar liet het wel gebeuren... Toen de vakantie een week had geduurd en hij nadat we (met z'n tweeen) sex hadden gehad vertelde dat het bij z'n beroep als barman hoorde met anderen te flirten en dat hij een leuk meisje had gezien met wie hij het wilde doen. Waarom hij me dat vertelde, geen idee... Hij had me natuurlijk die allereerste avond jaren geleden al gewaarschuwt, maar toch kwam dit hard aan. Zeker toen ik dat meisje de avond erna zag zitten zoals ik drie jaar had gezeten. Het kwartje viel, maar ik kon mijn gedrag niet veranderen... Bang, maar voor wat? Om hem teleur te stellen? Dat hij mijn ouders zou vertellen? Dat hij hen wat zou doen? Om spijt te krijgen het niet gedaan te hebben? De een na laatste avond wilde ik goed afscheid nemen, want dit was echt de laatste keer. Hij ging het leger in, voor mij was het tijd voor een nieuwe vakantie bestemming. Nadat hij de bar had gesloten moest hij geld pinnen, dus ik moest ff op hem wachten. Waarom kon ik niet mee?? Nee, ik moest maar even wachten, en één van zijn vrienden zou bij me wachten... De betreffende jongen die als eerste die kamer binnen kwam lopen toen meneer een trio had voorgesteld. Heel ongemakkelijk, maar mijn alarmbellen gingen niet hard genoeg om me weg te laten gaan. Ik wilde afscheid nemen en als dat alleen kon als ik bleef wachten, prima... Maar daar dacht die jongen heel anders over. Ook nu was er weer het gevoel dat ik het toch al met hem gedaan had, dus kon ik nog wel nee zeggen? Nee dus... Daarna kwam er ineens een ander figuur in het verhaal. Toen gingen mijn alarmbellen eindelijk hard genoeg, maar was ik niet sterk genoeg. Hij bleef me zoenen, hoe vaak ik ook nee zei en weg draaide en zijn vingers waren al binnen voordat ik er erg in had. Gelukkig ging zijn telefoon en kon ik toen weg... Toen zag ik boven een groep jongens zitten en wist ik dat dit de hele tijd het plan was geweest en dat ze weet ik veel wat met me van plan waren. Om eerst rustig te worden sloot ik mezelf op in het toilet, daarna ben ik terug gerend naar ons appartement, waar ik eerst nog op de trap ben gaan zittten, van waaruit ik de barman met wie het allemaal begon zag praten met de eerste jongen... Alsof hij me verkocht had ofzo... Ik ben zelf degene die het zover heeft laten komen, die de verkeerde jongen vertrouwde, die haar verstand uitschakelde, en voor de spanning ging, dus mag ik me hier zo rot over voelen? Ik kan hem ook niet haten, ergens wil ik terug naar hoe goed hij me over mezelf liet voelen, hoe kan het dat ik me zo voel? Zo afhankelijk van hem? Ik wil dat niet, hij heeft me gebruikt, ik heb me laten gebruiken. Ik zit intussen in therapie om me zelf beter te leren begrijpen, grenzen te stellen, maar ik kan dit niet los laten, het blijft terug komen, wat had ik anders moeten doen? Hoe had ik dit kunnen voorkomen, en waarom was ik zo dom blind en naief?
|