| Geschreven door blozekriekske, Op 01-07-2009 09:15 |
| Aantal keer gelezen: 2244 |
|
Vorig jaar maakte ik een profiel aan op chatten.nl. Gewoon om wat te chatten met mensen door het hele land en het overal over te hebben. Ditjes en datjes. Al gauw bleek dat het bij de meeste mannen toch wel om de seks ging. Maar toch op een keer kreeg ik van een man een berichtje dat me wel aansprak. We wisselden berichtjes uit en ook mailtjes en sms. Ik ben zelf al 27 jaar gehuwd (ben 47 jaar, vrouw en moeder van 2 dochters). Hij had een lat-relatie sinds 2 jaar en was ook 23 jaar gehuwd geweest. Het leek ons leuk om eens af te spreken. Hij vond zijn lat-relatie best al weer een sleur geworden, dus we belandden al snel in bed. Na 1 keer was het niet over en we bleven afspreken. In hotels en ook bij hem thuis, waar ik 100 km. voor moest rijden. We verwijderden ons profiel op chatten.nl en ik begon gevoelens voor hem te krijgen. Ik probeerde ertegen te vechten, maar hij bleef wel zo lief en netjes, met sms-jes en kaartjes. Ik was echt verliefd op hem geworden. Ook stuurden we opwindende foto's naar elkaar en 's avonds smste we. Ik deed dit alles stiekem, zonder medeweten van mijn man. Ik wilde hem vooral geen pijn doen. Toch vond ik dat dit alles niet klopte wat ik deed, maar ik was gewoon hoteldebotel. Toen kreeg ik het in mijn hoofd om eens een nepprofiel aan te maken op chatten.nl. Gewoon om te kijken of hij echt niet meer op de chat zat. Hij zei dus van niet. Ik gaf me uit als een 39-jarige vrouw en al gauw kreeg ik dus een berichtje van hem, dat hij in een soort sleur zat en een spannend contact zocht. Zeker niet met jan en alleman zei hij. Ik ben hem toen op zijn profiel gaan stalken en hij benaderde echt iedere vrouw met hetzelfde verhaal. Ook heb ik een keer aan een vrouw gevraagd wat voor een contact zij met hem had. Gewoon spannend zei ze en we wisselen foto's uit. Toen is er iets in mij geknapt denk ik. Ik was razend. Ik typte een mooie afscheidsmail, maar drukte niet op de verzendknop. Ik kreeg het opeens in mijn hoofd om hem een lesje te lezen. Ik ging brieven typen en printte zijn foto's uit (niet de opwindende) en ging die in het dorp waar hij woont rondstrooien. Ook heb ik er een naar zijn werk gestuurd. Ik heb hem bedreigd met de dood en ook gezegd dat ik de boel bij hem in de fik kwam steken. Niet dat ik ooit maar iets van plan was. Hoe ver kan iemand toch zinken? Hij had mij al een mailtje gestuurd dat zijn vriendin erachter was gekomen en dat hij het ff rustiger aan moest doen. Hij wist dus niet dat ik erachter zat. Na een paar dagen werd er 's ochtends om 6 uur aangebeld en heel team van politiemensen stond voor de deur. Huiszoeking en ik werd verdacht van 3 x een artikel, waar een maximstraf van 9 jaar op staat. Hij had dus aangifte gedaan en via mijn ip op chatten.nl zijn ze achter mijn adres gekomen. Ik moets mee naar het bureau voor verhoor en werd in verzekering gesteld. Ik heb er alles uitgegooid. Hoe erg kan het zijn? Mijn man en kids wisten dus van niets. Ze namen alle pc's en telefoons in beslag voor onderzoek. Thuis heb ik heel wat uit moeten leggen en mijn man walgt van mij wat ik gedaan heb. Ik weet niet of het ooit nog goed komt, terwijl we een heel goed huwelijk hadden. Nu moet ik het proces afwachten. Ik slaap niet meer en weet ook niet hoe ik de dag door moet komen. Ik kan alleen maar denken: waarom heb ik dit toch zo gedaan? Waarom heb ik hem niet gewoon opgebeld en gezegd dat ik hem een klootzak vond? Ik heb hem nog wel gebeld en met trillende stem gezegd dat ik het zo erg vond en waarom ik het gedaan heb. Hij heeft mijn excuus wel geaccepteerd, maar zei ook dat hij nooit iets meer van me wilde horen. Ik heb zijn leven verpest zei hij. Wel zou hij nog tegen de politie zeggen dat gevangenis voor hem niet hoeft, maar of hij dat ook werkelijk gedaan heeft? Ik kan nu alleen nog maar afwachten. Dit alles is in april gebeurd en tot op heden heb ik nog niets gehoord, maar leef wel met een gevoel van: ben nu liever dood dan levend. Alles duurt zo lang. Moet nog een advocaat gaan nemen en in de rechtbank alles weer vertellen. Moet ook zorgen dat mijn man niet meegaat, want hij weet niet dat ik zo vaak met die man het bed gedeeld heb. Dan gaat ook hij door het lint vermoed ik.
Dit was mijn verhaal en groot geheim, want verder weet hier niemand van.
|
