| Geschreven door iris, Op 19-09-2007 08:44 |
| Aantal keer gelezen: 3926 |
|
Ik ben inmiddels een 33 jarige vrouw, getrouwd en met een goede baan. Mijn man weet niets van mijn verleden. Ik ben op 8 jarige leeftijd verkracht door een nog steeds onbekende man. Hij kreeg me in zijn auto en ik wist direct dat het foute boel was. Hij deed zijn broek open, droeg geen ondergoed en daarna weet ik alleen nog maar flarden. Het deed heel veel pijn, hij had een mes en ik was vastgebonden omdat ik zo hard vocht. Hij heeft me daarna uit de auto gegooid. Ik was zo bang voor de reactie van mijn ouders dat ik niet naar huis durfde. Ben in zee gedoken (woonde vlakbij de zee) en heb het bloed etc van me afgespoeld. Daarna ben ik naar huis gegaan. Ik heb niets verteld en kreeg op mijn kop omdat ik veel te laat thuis was. Heb dus nooit iemand hier iets over verteld.
Door dit alles heb ik een verklipt beeld van sex gekregen. Ik kreeg op mijn 14e een vriendje en dat ging niet verder dan een beete zoenen etc. Op een zomeravond ging hij ineens op me liggen en begon me uit te kleden. Ik heb een aantal malen gezegd dat ik dat niet wilde. Hij trok zich daar weinig van aan. Op een gegeven moment raakte ik letterlijk verstijfd van angst en kon ik niet meer tegenstribbelen. Hij heeft me dus ook verkracht. Dit keer kwam ik onder het bloed thuis en kwamen mijn ouders het te weten. Ik moest de volgende dag naar de dokter die me letterlijk vertelde dat het mijn eigen schuld was omdat ik niet in de kerk zat en God's woord niet accepteerde.
Heb daarna gedaan of er niets aan de hand was. Nooit iets laten merken. Een aantal jaren lang letterlijk met bijna iedereen in bed gedoken om maar te bewijzen dat ik nergens bang voor was...
uiteindelijk leerde ik mijn man kennen. Hij weet dat ik verkracht ben ooit. maar van de eerste keer weet hij niets. We hebben een beroerd sexleven. Ik verkramp helemaal en dan doet alles zeer. We hebben ook allebei een drukke baan en maken weinig tijd vrij voor elkaar. We zijn er ook beiden niet gelukkig mee. Intimiteit is er genoeg, maar sex bijna niet. We houden zielsveel van elkaar, maar het lieftste zou ik gewoon nooit meer sex hebben.
Mijn (huidige) huisarts is absoluut geen vertrouwenspersoon. Ik kan er niet mee naar haar toe. Ik haat haar, ik vind haar onbekwaam. Maar er is in de kleine gemeenschap waar ik woon niemand anders.
Geschreven door: iris
|