


| sexuele orientatie, relaties... identiteit |
Ik ben heel verward. Wie ben ik, wat ben ik. Homo , hetero, bi.... het zijn allemaal hokjes en ik voel me er niet in thuis. Ik vind vrouwen heel mooi en aantrekkelijk, sexueel val ik op vrouwen. maar ik ben net zelf een vrouw. ik ben heel gevoelig en vind vrouwelijke dingen fijn. ik neem gezichtsmaskers, koop dure cremes en houd van mooie mannen-kleren, praat met vrouwen over "vrouwendingen" . Maar een relatie met een vrouw vind ik moeilijk, bijna onmogelijk. Vrouwen stoten me ook heel vaak erg af met hoe ze naar mannen zijn. Ik vind ze soms zo doorgeslagen in hun feminisme. Daarentegen vind ik de sexualisatie van onze maatschappij ook afstotelijk. Ik vind man-vrouw patronen vaak erg afstotelijk. In mijn laatste relatie was ik meer "de vrouw" dan zij , op emotioneel vlak dan. En daardoor ging het stuk, terwijl ik ontzettend veel van haar hield. Ik heb 35 vriendinnen en 1 goede vriend. Homosexuele mannen vind ik prettig. Maar nu komt het lastige : ik val niet op mannen. Ik vind homoporno vies maar houd wel van heteroporno. Sex met een vrouw vind ik trouwens ook vaak maar niks. Ik wil vaak gewoon heel dicht bij iemand zijn maar neuken hoeft van mij niet perse. Ik zou misschien wel een relatie met een man willen: lekker duidelijk of zo. Maar geen sex. Ik zou wel intiem met een man kunnen zijn misschien, maar er gebeurt niets in me als ik een man zie, zoals ik dat bij vrouwen wel heb. Ik ben alweer een jaar alleen. Iedereen zegt dat ik er zo goed uit zie en snapt niet waarom ik geen relatie heb. Ik heb dates gehad met leuke vrouwen maar ik voelde niets. Het is enorm complex en ik blijf maar analyseren. Ik ben een denker en rationalist, mijn gevoel is soms ondoorgrondelijk... dus ik wil geen keuzes of beslissingen maken vanuit mijn hoofd alleen, waar ik later spijt van kan krijgen. Ben ik alleen? Ik voel me diep van binnen vaak echt van een andere planeet, op wel meer vlakken........
|