Geheimen van Nederland

Mijn herrinnering aan jou gaat terug naar de lagere school. Het was 1 blik, hopeloos verliefd. Jaren gaan voorbij, je woont vlakbij mij. Ik loop voorbij, zeg je gedag, blozend loop ik door. Mijn tienerjaren, jij zit in mijn hoofd. Soms een vriendje of een flirt maar nooit vergeet ik jou. Weer een aantal jaar verder, het leven wordt serieuzer. Ik krijg een relatie, ben happy. Steeds denk ik dat ik van je af ben maar als ik je weer zie voel ik weer die vlinders. Ik wil je....waarom kijk je ook zo naar mij? Op een verjaardag kus je me...ik ontwijk hem. Iedereen kan ons zien. In de war. en dan: Je vriendin raakt zwanger, ik voel me vreselijk. Dit is niet meer terug te draaien. Ik raak een aantal maanden daarna ook zwanger.Ik trouw daarna, ik ben happy ik hou van mijn man. Zolang ik je niet ziet gaat het goed, dan denk ik niet aan je. heb ik niet die lustgevoelens voor je. Het onvermijdelijke gebeurt; jij trouwt, ik ben erbij,mijn hart huilt. Het slaat nergens op. Ik weet het. Een roerige periode, je relatie staat op springen en wij hebben contact. Ik ben je maatje op dat moment.  Hevige gevoelens; schuld, lust, verliefdheid en ook terleurstelling. Je weert me af, je hebt me niet meer nodig, je krijgt een nieuwe vriendin Ik ben gekwetst en heb mezelf beloofd je nooit meer toe te laten in mijn hart. Wat heb ik een hekel aan je. En vooral wat een jaloezie naar je vriendin. Ik haat haar. Het contact blijft een tijd uit. Opnieuw erg happy met mijn leven, mooi gezin. Helaas ben je weer in mijn leven, ik wil je opnieuw. Ik haat nu mezelf.  De belofte je niet meer toe te laten heb ik gebroken. Ik fantaseer over je als ik sex heb met mijn man, droom over je...Wat ben je nou eigenlijk van me? Mijn grote liefde, een lustobject, een vriend? Dat laatste betwijfel ik, alhoewel ik het wel hoop dat je dat van me bent. Als ik je spreek sidder ik. Als ik je zie bloos ik, net als toen.  Waarom? Het leven is al ingewikkeld genoeg. Ik hou van mijn man, het is een lieverd. Ik wil dit gevoel helemaal niet hebben, maar telkens gebeurd het weer. Het erge is dat we elkaar steeds zien. Ik kom daar niet onderuit. Waar ik bang voor ben is dat ik je nooit kan vertellen wat je voor me betekend. Je had ooit een ernstige aanrijding, vreselijk. Ik moet er niet aan denken dat je dood was gegaan zonder dat ik je ooit had kunnen kussen. Zonder dat ik je had kunnen vertellen hoe erg ik naar je verlang. Ik huil veel, ben soms depri. Mijn man begrijpt het niet en weet je, ik ook niet. Wat doe je toch met me? Als ik weet dat ik je gaat zien dof ik me helemaal op, ben je bij me zonder dat mijn man er is, dan voel ik de spanning. Ik vraag me af, wat voel jij voor mij? Hoe je kijkt naar me en hoe je me aanraakt...pas pakte je me hand lang beet, te lang. Ik kan weken teren op zo\'n moment. Niet gewoon toch? Je moet eens weten. Ik kan het je nooit vertellen, het zou een heleboel kapot maken. Teveel....misschien in een ander leven schatje. Ik zou je strelen,je vasthouden, je kussen en ik zou je nooit meer loslaten, luv u tot in de eeuwigheid. Helaas....

Gepubliceerd in : Geheimen, Sexueel

Reacties (2)