| Geschreven door eenzaam hart, Op 29-03-2011 03:06 |
| Aantal keer gelezen: 1612 |
|
Voor het eerst van mijn leven durf ik voor mezelf te erkennen dat ik lesbisch ben. Maar het is te laat. Ik ben oud, gerimpeld en al 69 jaar. Ik heb in mijn leven ook van mannen gehouden, ben twee keer getrouwd geweest en heb een zoon en een dochter. Maar in mijn hart heb ik me altijd tot vrouwen aangetrokken gevoeld. Ik heb het gevoel dat als ik nu jong zou zijn, dat ik wel naar buiten zou durven komen. Maar vroeger toen ik nog jong was, zat de maatschappij anders in elkaar. Ik zou er wel met mijn kinderen over willen praten. Ze hebben het recht om te weten wie hun moeder is. Maar dat durf ik niet. Ik weet niet hoe ze zouden reageren. En misschien zouden ze het toch kunnen begrijpen. Eigenlijk ben ik hun vader in mijn hart ontrouw geweest. Verder denk ik niet dat ik op mijn leeftijd nog een kans heb op een relatie met een vriendin. Hoewel ik niets liever zou willen dan dat. Maar het zou al een hele opluchting zijn om erover te praten. Zonder schaamte. En toch schaam ik me erover. Wat kan ik hiermee doen ?
|
