| Geschreven door Nicky, Op 17-04-2011 19:56 |
| Aantal keer gelezen: 1860 |
|
Ik had nooit gedacht dat dit mij zou overkomen omdat ik altijd zo voorzichtig ben. Ik zei altijd dat dat het ergste was dat mij of elke andere vrouw zou kunnen overkomen. Ik zei altijd dat als het mij zou gebeuren ik zou willen dat ik het niet zou overleven omdat ik liever dood was dan daarmee te moeten leven. En toch is het gebeurd. Ik gaf het in het begin niet eens toe dat het gebeurd was. Dat het er gewoon te ruig aan toe ging. Maar ik weet dat ik echt niet wilde en ik weet ook dat hij dat wist, dat had ik namelijk meerdere keren gezegd, gesmeekt eigenlijk... Maar toch deed ie het. Ik ben de volgende dag naar de dokter gegaan omdat het \"zonder\"was en ik bang was dat ik een ziekte had opgelopen. Dat was niet zo. Wat wel zo was is dat ik was verkracht. Zo, daar! Ik heb het gezegd. Opgeschreven.. Ik kan het niet zeggen, mijn handen beginnen nu weer te trillen en mijn tranen inslikken wordt met elk woord dat ik tik moeilijker. Maar als ik het hier opschrijf dan kan ik het misschien van me afzetten. Ik kan het niet accepteren, ik heb ook geen aangifte gedaan. Het is nu 3 jaar geleden, ik moest er even over nadenken omdat het lijkt alsof het gister was. Het was ook zo dom van mij. Ik had argwaan moeten krijgen toen ik erachter kwam dat ie de deur op slot had gedaan. Als ik er achteraf over nadenk weet ik dat ik toen ook argwaan kreeg. Eigenlijk voelde ik wel dat er iets ging gebeuren. Maar ik was bang. Ik was bang dat ie me zou afmaken en dat niemand me ooit meer terug zou vinden omdat er toch niemand was die wist waar ik was. Ik kwam van de wc en vroeg of ie mij naar huis wilde brengen. Hij begon me op de bank te trekken. Ik stribbelde tegen maar hij was te sterk. Een paar keer lukte het mij om onder hem vandaan te komen maar hij trok me net zo hard weer terug. Ik smeekte hem om het niet te doen, ALSJEBLIEFT! HOU OP! Maar hij luisterde niet, zei dat ik een slet was terwijl hij mij op de bank trok. Toen hij bovenop mij lag hield hij met een arm mijn keel dicht en met de andere hand was hij mijn broek aan het openmaken. Hij trok mijn broek open en duwde zich naar binnen. Ik begon te huilen en riep dat ie moest stoppen. Terwijl hij bij mij naar binnen drong hield ie zijn arm op mijn keel en begon me te bijten in mijn wang, waarschijnlijk maakte ik teveel lawaai. Toen ik voelde dat hij in mij was en voelde dat hij steeds harder begon te bijten werd ik opeens helemaal slap. Ik dacht dat ie me af zou maken als ie klaar was. Ik weet niet meer hoe ik thuis ben gekomen. Ik weet niet meer wat ik deed toen ik thuiskwam. Ik weet alleen dat ik verkracht ben. En dat ik nog steeds leef.
|
