Geheimen van Nederland

Ik ben Mathilda, een jonge vrouw van 18 jaar oud. Naar andere mensen toe ben ik de braafheid zelve: altijd goed mijn best gedaan op school, netjes gekleed, redelijk gereserveerd in mijn contacten. Niemand weet echter dat ik van twee walletjes eet en welke emotionele moeilijkheden dat met zich meebrengt.
Mijn eerste relatie die mijn eerste seksuele ervaring voor mij betekende diende zich aan op mijn vijftiende. Een lieve, aanhankelijke jongen met wie ik zeker een leuke tijd heb gehad. Al gauw ontstonden er problemen. Zijn aanhankelijkheid sloeg om in afhankelijkheid en ik nam als vanzelfsprekend afstand. Als een soort domino-effect klampte hij zich steeds meer aan mij vast, wat mij ertoe bracht een punt te zetten achter de relatie. Dit gebeurde niet zonder slag of stoot. Hij moest huilen en ik kampte met schuldgevoelens. Die schuldgevoelens hebben ervoor gezorgd dat ik aan zijn behoeften bleef toegeven en ik bleef dus seks met hem hebben, dit geheel zonder medeweten van wie dan ook. Mijn ouders weten niks van mijn escapades en ik zie hem ook alleen maar als er ofwel bij mij ofwel bij hem niemand thuis is. Waarom ik dit doe weet ik niet. Feitelijk zou ik zonder hem kunnen, ik heb de bevestiging niet nodig en voel ook niet de extreme behoefte om mijn seksuele verlangens te botvieren. Ik zou het op een soort van luiheid kunnen afschuiven: hij blij omdat hij nog steeds intimiteit met mij kan ervaren, ik blij omdat ik niet meer aan verplichtingen vastzit, en tegelijkertijd ook niet aan een zeurend exvriendje. Zo houdt mijn situatie zich dus in stand...

Mijn exvriend werkt nog niet zo vreselijk op mijn gemoed dat ik me er ongelukkig door voel. Ik deed en doe nog altijd alsof er niks aan de hand is, want dat is er voor mijn gevoel ook niet. Ondertussen deden er zich ontwikkelingen voor op mijn school, die laatst mijn leven op zijn kop hebben gezet. Als bovenbouw VWO leerlinge zat ik in een aardig grote klas. Mijn exvriend deed de HAVO en die zag ik gelukkig niet al te vaak rondlopen, gezien het feit dat mijn school behoorlijk groot was. Afijn, terug naar het verhaal over mijn eigen klas. In de vierde klas kregen we een zitteblijver erbij, een arrogante kwakzalver. Het type alfa-mannetje. Ik had wiskunde, Duits en muziek met hem en ontwikkelde al gauw een sterke aversie jegens deze jongen. Hij had altijd praatjes, was ieder weekend dronken en een zeer overheersend type. Tot overmaat van ramp maakte mijn wiskundeleraar een klassenplattegrond en zette mij pal achter mijn kwelgeest, waardoor ik drie uur in de week gedwongen werd om de verhalen aan te horen. Een keer spande hij samen met iemand die ik als mijn vriendin beschouwde, en zei hij net iets te hard hoe saai hij mij wel niet vond, omdat ik niet het uitgaanstype ben en ook niet veel tegen hem zei. Vanaf dat moment wist ik zeker dat ik een hekel had aan deze persoon, en hield ik mijn kaken alleen nog maar meer op elkaar. Afgezien van de ergernissen stond ik nooit zoveel bij deze klasgenoot stil. Mensen mogen elkaar wel eens vaker niet. Ik liet het een beetje schipperen, een beetje sudderen en besteedde niet veel aandacht aan hem. Want, dacht ik, dan zou hij ook geen aandacht aan mij besteden. In 6VWO kwam er wonder boven wonder iets meer toenadering tussen dit alfamannetje en mij. De muziekexamens waren in het vooruitzicht, er waren bepaalde kwaliteiten die hij had op muzikaal gebied en ik vroeg hem noodgedwongen mij te helpen met een nummer. Dit verliep niet altijd vlekkeloos en de irritaties liepen soms hoog op, maar er was opeens wel ruimte voor een gesprek. Hij maakte een facebookaccount aan en reageerde vaak op mijn berichten, soms van serieuze of van melige aard. Toch bleef ik altijd verlegen voor hem en weinig spraakzaam - terwijl ik andere mensen normaliter de oren van het hoofd praat. Ik kon hem vaak ook niet goed aankijken en ging stotteren als ik tegen hem praatte. Deze kenmerken ervaarde ik altijd als zeer vreemd, aangezien ik geen verliefde gevoelens constateerde, enkel ongemakkelijkheid. De muziekexamens verliepen uiteindelijk op zijn rolletjes en ik was opgelucht me niet meer met dergelijke zaken bezig te hoeven houden. Met deze jongen had ik daarna nauwelijks nog gesproken, totdat we aankomen bij de dag van twee weken geleden. Ik was jarig, ontving meerdere felicitaties via het web, en zo ook een van hem. "Gefeliciteerd met je verjaardag! Ik heb geen cadeautje voor je, tenzij je birthday sex zou meetellen, haha."
Nu wist ik al heel lang dat het een jongen met een zogezegde dirty mind was, maar in mijn geval vatte ik het maar op als een grapje en reageerde niet. Niet veel later kwam hij weer op de chat en stuurde aan op een zeker gesprek over hetzelfde onderwerp. Eerst vroeg hij wat ik had gekregen, daarna maakte hij de seksgrap weer en toen begon het. Hij werd serieuzer van toon en vroeg: "Wat als ik het je nu serieus zou vragen, zou je dan ja zeggen?"
Ik antwoordde weifelend met: "Ik weet het niet..." Niet wetend waar hij op uit was, ik had het gevoel dat hij nog steeds een grap maakte, of dat hij zich gewoon verveelde, of iets in dien aard. Hij werd steeds dwingender van toon en wuifde mijn twijfelachtige antwoorden weg met manipulaties zoals: "Wat als ik je deze kans alleen vandaag zou aanbieden?"
Vervolgens begon iets in mij te tikken. Er was een deel van mij dat wel degelijk de bevestiging nodig had, de seksuele kick en alles wat daarbij kwam. Na nog een paar minuten twijfelen hakte ik de knoop door en vroeg rechttoe rechtaan waar hij woonde en spurtte gelijk naar zijn huis toe. Daar hadden we seks, vlug maar passioneel. Ik ervoer de seks met deze persoon heel anders dan de seks met mijn exvriend. Het was vrij vlakke seks, maar ik ervoer wel veel meer spanning en opwinding. Na de seks babbelden we even wat en ik voelde me vreemd genoeg al een stuk meer op mijn gemak dan gewoon op school of iets dergelijks. Toch leek hij niet veel behoefte meer te hebben aan mijn gezelschap en vertrok ik na een kwartiertje al, iets waar ik zelf niet veel problemen mee had.
De uren daarna leefde ik echter in een totale waas. Ik kreeg hem niet uit mijn kop en leed aan tegenstrijdige gevoelens. Een stem in mij fluisterde: je bent een slet. Een andere stem benadrukte echter fijntjes dat ik gewoon deed waar ik zin in had.
Een paar dagen later had ik weer seks met mijn ex en het kwartje begint toch steeds meer te vallen: ik ben ontzettend slecht bezig. Op het moment zelf wil ik het altijd graag, maar bij wijlen heb ik ook momenten dat ik me goedkoop voel en dat ik mezelf voor de gek houd. Mijn oudklasgenoot vertelde me wel vaker losse contacten gehad te hebben, maar nooit meer dan één keer seks met iemand gehad te hebben. Dit wil hij met mij echter wel. Mijn lichaam schreeuwt 'ja!' en mijn geest schreeuwt 'nee!'. Ik ben bang om gevoelens te ontwikkelen voor iemand voor wie ik geen gevoelens zou moeten hebben en bovendien lijd ik enigszins onder de seksuele geheimen waarmee ik nu kamp. De beide heren in kwestie weten niks van elkaar en bij mijn vrienden kan ik ook niet terecht, om over mijn ouders maar te zwijgen. Ik zou het ook niet aan iemand willen vertellen, omdat mensen altijd bevooroordeeld zijn, het niet begrijpen of je raar gaan vinden. Het is prettig om op deze manier mijn hart eens te luchten...

Gepubliceerd in : Geheimen, Sexueel

Wees de eerste die reageert