| Geschreven door maagdje, Op 22-01-2008 10:58 |
| Aantal keer gelezen: 4278 |
|
Niemand van mijn vrienden weet dat ik nog steeds maagd ben. Misschien vermoeden ze het wel, maar niemand heeft me er nog naar gevraagd en iedereen lijkt er automatisch vanuit te gaan dat ik het niet meer ben.
Hoe ouder ik wordt, hoe hoger voor mij de drempel om dan toch eindelijk die stap te wagen. Het is niet alsof ik nooit de gelegenheid heb (gehad), maar ik DURF niet. Ik ben zelfs geneigd om helemaal in paniek te raken als het ook maar een beetje die richting op lijkt te gaan. (Inderdaad, triest.)
Ik wil niet "zomaar" met iemand naar bed, alleen al omdat ik het dus "eng" vind. Dus liever met iemand die ik vertrouw, maar ik laat niemand dichtbij genoeg komen. Zodra een vriendschap wat meer lijkt te worden kap ik af (Stom stom stom). Onbekende mannen maken me nerveus. Steeds vaker speel ik met de gedachte om me als de kans zich weer eens voordoet helemaal laveloos te drinken, misschien maakt het me dan niets meer uit... (en ja, ik weet hoe idioot dat is).
Komt dit ooit nog goed?!!! Momenteel overheerst dit mijn leven :-( Ik wil niet als maagd sterven!
Geschreven door: maagdje
|
