| Erotisch verlangen naar mijn collega |
Maar toch gebeurt het mij ook: Ik heb gevoelens voor een collega. En niet zo'n beetje. We werken al jaren samen, maar sinds een jaar of vier kregen we meer met elkaar te maken, qua werk en leerde ik hem beter kennen. En ik begon hem steeds leuker te vinden. We plagen elkaar, soms grappige mailtjes over en weer en ik voel me steeds meer tot hem aangetrokken. Inmiddels heb ik een punt bereikt dat er geen dag voorbij gaat dat ik niet aan hem denk en ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik aan het wegdromen ben. En in mijn dagdroom is er niemand anders dan wij samen en kunnen we eindelijk die enorme opgebouwde spanning loslaten door met elkaar de liefde te bedrijven. Omdat ik een hele eerlijke relatie heb met mijn man heb ik hem verteld dat ik gevoelens heb voor een collega. Uiteraard vindt hij dat niet leuk, maar ik kan er niets aan doen. Ik ga richting de veertig, ben al bijna 15 jaar samen met mijn man en al die tijd ben ik nooit met iemand anders intiem geweest dan met hem. Zelfs geen zoentje. Wat ik normaal vind, ik ben altijd van mening geweest dat vreemdgaan gewoon niet kan. Maar de laatste tijd merk ik dat ik het gesprek steeds breng op: "stel dat ik iets met een ander zou doen, wat dan?" Voordat ik mijn man leerde kennen heb ik diverse relaties gehad en ik heb nog nooit zo'n lange periode met 1 man doorgebracht. En het lijkt alsof dat nu vreselijk begint te kriebelen. Want ik heb mijn collega in mijn hoofd, maar wie weet had dit gevoel me ook bij een andere leuke man kunnen treffen. Ik zou zo graag weer eens die spanning willen voelen van voor het eerst kussen, strelen met iemand die niet vertrouwd is, maar nieuw en spannend. Het houdt me zo bezig!! En echt, ik weet dat mijn man degene is met wie ik oud wil worden en ik kan me geen man voorstellen waar ik hem voor zou willen verlaten, maar het is alsof er een groot vuur in me brandt, dat me helemaal verteert van binnen. Soms zou ik het uit willen schreeuwen!!! Ik begrijp mezelf niet. Is het iets hormonaals, wellicht? Soms is het net alsof ik mezelf van een afstandje bekijk. Dan zie ik hoe ik met mijn collega flirt, hem verleidelijk aankijk, hem aanraak als ik iets op zijn pc aanwijs en me gedraag als een losgeslagen idioot. En ik kan het niet stoppen. Soms probeer ik me overdreven zakelijk te gedragen om mijn gevoelens te maskeren, maar 1 blik van hem met een ondeugende lach en ik val uit de rol. Uiteraard zijn onze andere collega's ook niet gek en er doen al flinke roddels de ronde over ons. Ik weet dat hij me leuk vindt en graag mag en tijdens de laatste Kerstborrel werden de gesprekken tussen ons na een paar wijntjes ronduit erotisch. Maar ik denk dat het voor hem meer het spel is van flirten en teasen, meer niet. En het ergste: binnenkort hebben we een drie-daagse cursus met overnachtingen dus. Mijn fantasie draait nu helemaal overuren. Zouden we samen een nacht door kunnen brengen zonder dat iemand het in de gaten heeft? Een nacht samen met hem, ik word helemaal week bij de gedachte. Maar dan denk ik weer aan mijn lieve man en walg ik van mezelf dat ik dit soort gedachten heb. Ik wil helemaal geen gevoelens voor een ander hebben en al helemaal mijn man niet bedriegen!
|
