| Geschreven door Sulov, Op 11-04-2009 22:44 |
| Aantal keer gelezen: 1145 |
|
Ik ontmoette hem voor het eerst april vorig jaar (via het werk). Ik vondt hem maar een arrogant mannetje. Dit veranderde begin maart na een aantal vergaderingen in het buitenland. We waren de hele dag samen, aten 's avonds samen. Hij begon veel naar me te kijken, me uit te dagen. Ik ben echter getrouwd en hij had ook een vriendin (of meerdere). Het is zo, hij is nogal een versierder, echt zo'n man waar ik dus noooit aandacht aan zou moeten besteden. Maar toch voel ik dat ik onder de indruk ben van hem. Helemaal fout dus! Na onze komst uit het buitenland hebben we meerdere vergaderingen gehad ter plekke. Ook deze verliepen met veel oogcontact, lachen, praten en gezelligheid. Ik merk dat ik verliefd op hem begin te worden. Helemaal fout! Van de week belde hij voor de afsprakenlijst, ik was heel kort af, ik merkte dat hij dit wel door had. Hij bleef echter heel lief.
Vorige week hebben hij en mijn man kennis met elkaar gemaakt, wat ik erg moeilijk vondt maar het verliep gelukkig goed. Ik deed zo afstandelijk mogelijk en schaamde me dood. Ik zit in zo'n moeilijke situatie. Ik voel me super aangetrokken tot hem maar ik kan gewoon niets, ik ben nu eenmaal gebonden.
Als we alleen zijn praten we veel, hangt er een lichte spanning. Maar zodra we in gezelschap zijn dan begint het spel weer. Kijkt hij, ik kijk terug....hij komt naast me zitten, onze benen raken elkaar per ongeluk. Misschien verbeeld ik het me maar...misschien wil hij wel niets....Ik weet niet meer wat te doen, denk steeds aan hem....AFSTAND NEMEN!
|
