| Geschreven door DOVANI, Op 06-06-2009 23:04 |
| Aantal keer gelezen: 1038 |
|
Ik zit al jarenlang in de bijstand en heb meer dan eens het gevoel gehad dat het zo niet verder kan.Graag wil ik mezelf opwerken uit die armetierigheid maar wat het ook is, ik kom nergens aan de bak! Waar ik ook zoek of hoe ik me ook aanbied...het resultaat is en blijft negatief. Dit is natuurlijk een enorme domper voor mijn ego en het kost me hoe langer hoe meer moeite om gemotiveerd te blijven.En er is ook angst, angst om in arre moede ten onder te gaan, niks voor niemand betekend te hebben en voor eeuwig platzak te moeten zijn. Als het pin apparaat weer eens 'saldo ontoereikend' aangeeft kan ik wel gillen! Ik doe er van alles bij om het hoofd boven water te houden maar dit leven heb ik niet verdiend! Van ellende zit ik al enige tijd aan de kalmeringstabletten maar die maken nog depressiever en destructiever...maar er is geen keuze want geld voor hasj heb ik allang niet meer...gloort er nog hoop voor mij? Is er iemand die nog op me wacht? Meer dan eens heb ik op de brug gestaan, om er een end aan te maken...maar de wereld is minder goed af zonder mij, denk ik.Help me asjeblieft, ik ben maar een oude vrouw op leeftijd, heb niet veel te geven behalve een luisterend oor en wat medemenselijkheid...zolang de voorraad strekt :-)
|
