| Geschreven door Enzo, Op 09-08-2009 01:07 |
| Aantal keer gelezen: 1190 |
|
Sinds een korte tijd is er iets ontstaan tussen mij en een collega. We werken beiden op een kantoor met ongeveer 20 mensen. We kijken al langer naar elkaar, maar na de lunch van afgelopen vrijdag is een hoop duidelijk geworden. Er is weliswaar (nog) niets gebeurd, maar tegelijkertijd toch heel veel gebeurd. Tot voor kort was het wat flirten; kijken naar elkaar, lachen, knipogen, enzovoort. Maar nu hebben we het ook naar elkaar uitgesproken. We hebben zo'n enorme klik en zijn zeer tot elkaar aangetrokken.
Beiden hebben we een relatie: zij al twaalf jaar en ik acht jaar. Zij is met haar man kinderloos, ik heb er drie. Onze relaties zijn goed, we zijn beiden tevreden. We zijn nog nooit vreemdgegaan in deze relatie en waren dat ook niet van plan. Maar wat er nu gebeurt vinden we beiden erg prettig en het voelt zo goed! Alsof we tieners zijn (al lang niet meer!). Het kriebelt aan alle kanten en het voelt zo goed! (alweer). Het voelt zo goed. Het is zo lang geleden dat ik me zo aangetrokken voelde tot iemand en dat gevoel is geheel wederzijds.
We willen onze relaties niet op het spel zetten, maar weten ook niet goed wat nu te doen. Moeten we deze gevoelens negeren? En kan dat nog, nu het naar elkaar is uitgesproken? Voordeel is wel: ik werk daar ad interim en ben over twee weken weg, op naar de volgende opdracht. Dus professioneel hoeft dit ons niet in de weg te zitten. Maar onze huwelijken dan? En mijn kinderen dan? Het voelt zo goed en zo slecht, zo fijn en zo naar. Erg moeilijk allemaal. Maar ik ga hier niet voor weglopen. Maandagmiddag neem ik haar mee en zal ik haar stevig vasthouden. Haar zoenen en vertellen wat ik voor haar voel. Dit kan toch niet verkeerd zijn?
|