| Werk en prive gescheiden iets mis mee? |
Ik ben dit niet zo gewend op dit soort sites maar goed, ik zoek jullie op en niet andersom. daar gaat ie. Ik ben 35 jaar en ik werk al 20 jaar van mijn leven. ja ik was er vroeg bij. Ik heb eeb normaal gezin met een vrouw en twee kinderen en een goede vriendenkring. Nu heb ik in al die jaren buiten het werk haast nooit sociaal contact gehad met collega\'s. Waarom niet? Tja ..Ik heb jaren in de betoncentrale gewerkt en daar werkten veel mensen en ik kende niet anders. oke we praten in de pauze en zo wel eens over prive maar dat was het. Nu heb ik onlangs door de resessie ontslag gekregen en heb ik gelukkig ander werk gevonden. Ik werk nu in bedrijfje waar een baas en 8 mannen en vrouwen personeel werken en dat blijkt nog al een hecht groepje te zijn. ookm in de privesfeer zoeken ze elkaar regelmatig op en zijn hun gezamelijke ervaringen het gesprek van de week. de baas komt geregeld in het weekend bij zijn werknemers over de vloer , dan bij de een dan de ander. ze helpen elkaar met verhuizen en gaan dagjes uit en naar de disco, ook blijkt de baas soms ook financieel zich met zijn personeel te bemoeien (leningen, advies enz.) Allemaal leuk als hun daar tevreden mee zijn maar wat mijzelf betreft, ik heb helemaal niks tegen die mensen en ik voel me niks meer als een ander maar op de een of andere manier krijg ik de indruk dat ze mij er in mee willen krijgen . de baas en andere collega\'s hebben zichzelf tijdens de gesprekken in de pauze al een paar keer zelf uitgnodigd bij mij thuis, (ik zeg dat ik heb geen tijd en hou de boot af.) nogmaals ik heb helemaal geen kapsones of wat dan ook maar prive is bij mij prive en als ik die mensen 8 uur per dag zie vind ik dat genoeg. waarom? dat is gewoon de aard van het beestje.
Als ik thuis ben ben ik er voor mijn eigen gezin en vrienden en is mijn werk (hoe plezant dan ook) ver weg. ik ben toch bang dat ze binnenkort doorkrijgen hoe ik in elkaar steek en dat vind ik eigenlijk helemaal niet erg omdat ik toch altijdrecht door zee ben maar ik heb anderzijds ook geen zin om een buitenbeentje te worden en zeker niet in deze slechte economische tijd, snappen jullie?
Nu ik schrijf en er over nadenk vind ik werk tegenwoordig eigenlijk te inwisselbaar om me er prive mee vast te leggen. Wat is jullie mening?
|
