| Geschreven door geenidee, Op 08-08-2011 18:53 |
|
|
Ik vind dit heel stom, maar ik ben soort van bang voor eerste werkdagen. Het is een aantal keren tegen gevallen waardoor ze eindigden in paniekaanvallen, en ik heb meerdere malen een baan afgezegd doordat ik in paniek was en niet meer durfde. Ik werk nu 3 jaar bij hetzelfde bedrijf maar mijn contract wordt niet verlengd en ik móet gewoon ander werk hebben.. Nu heb ik gesolliciteerd en waarschijnlijk succesvol want ik heb morgen een tweede gesprek, ze waren zeer onder de indruk van me. Echter beginnen de paniekgevoelens nu alweer op te zetten, wat als ik het niet leuk vind? Dan is er weer een baan mislukt? Wat als ik de mensen niet leuk vind, of erger nog, als zij mij niet leuk vinden? Ik ben misschien nog wel het bangst voor de paniekaanvallen zelf, omdat ik weet dat zodra ik een paniekaanval krijg, ik niet meer durf en afzeg.. Terwijl dit een goede kans is die ik eigenlijk niet wil verknallen..
Tegelijkertijd denk ik; ben jij nou volwassen? Iemand die bang is voor eerste werkdagen? Een volwassen iemand moet zoiets toch kunnen? Ik weet niet hoeveel mensen per dag hebben hun eerste werkdag en die vinden het allemaal niet zo eng, waarom ik dan wel? Ik schaam me hiervoor..
En dat is mijn geheim, ik vind dit een teken van zwakte en onvolwassenheid...
|
